Let's start, λοιπόν!
Λίγα χρόνια αργότερα κάνει την εμφάνιση του και το «Jazz-Rock Fusion», το οποίο γεννήθηκε από μουσικούς «προσηλωμένους» σε τζαζ ακούσματα και παιδεία. Στην δεκαετία του ’70, το ροκ υποσκελίστηκε από την επικράτηση της ντίσκο, φανκ και λάτιν μουσικής και δέχτηκε επιρροές από τα είδη αυτά. Παράλληλα βέβαια, δημιουργούνται οι υποκατηγορίες της ροκ, όπως soft rock, progressive rock, punk rock και heavy metal.
Τη δεκαετία του 90' εμφανίστηκαν τα ''Ξύλινα Σπαθιά'' µε τον Παύλο Παυλίδη, που κάνουν δυναμικό ξεκίνημά στην δισκογραφική σκηνή. Ήταν προσιτοί προς το κοινό τόσο για την ζωντάνια των στίχων όσο και για τους μουσικούς ρυθμούς τους. Με το τραγούδι ''Λιωμένο Παγωτό'' τα Ξύλινα Σπαθιά γίνονται γνωστά παντού. Άλλα συγκροτήματα που ακολούθησαν ήταν οι ''Μάσκες'', ''∆ιάφανα Κρίνα'', ''Ενδελέχεια'', ''Πυξ Λαξ'', ''Αδερφοί Κατσιµίχα'', ''Υπόγεια Ρεύματα'', ''Ρόδες'' κ.α
Μπαίνοντας λοιπόν στη δεκαετία του ’00 την οποία και διανύουμε, τα πράγματα αρχίζουν και καταλαγιάζουν. Ο μοναδικός που προκαλεί αίσθηση με το ταλέντο του πια είναι ο πρώην frontman από τις Τρύπες, Γιάννης Αγγελάκας, ο οποίος κυκλοφόρησε αρκετά άλµπουµ µε το συγκρότηµα του «Επισκέπτες» που συνδύαζαν το ελληνικό ροκ µε παραδοσιακά στοιχεία, jazz και reggae.
Κάπως έτσι λοιπόν το μουσικό μας ταξίδι φτάνει στο τέλος του.
See you soon...
Feel the music, make a wish, keep your dreams!
ROCK . Ένας όρος, μία ιστορία. Όρος που έχει χαρακτηριστεί από πολλούς και ως η «βασίλισσα» της μουσικής σκηνής. Στις αρχές της δεκαετίας του ’50 κάνει δειλά δειλά την εμφάνιση της στις ΗΠΑ και έκτοτε έως και σήμερα αποτελεί νούμερο ένα επιλογή στις προτιμήσεις της νεολαίας. Ο όρος «rock» έχει ως πρωταρχική του μορφή το «rock ‘n’ roll» που είναι κράμα της “rhythm ‘n’ blues” της αφροαμερικανικής κουλτούρας με στοιχεία της λαϊκής μουσικής “country” προερχόμενη από την κουλτούρα των λευκών Αμερικάνων. Έτσι λοιπόν θα μπορούσε κανείς να πει πως το πάντρεμα στα ακούσματα των λευκών και αφροαμερικάνων γέννησε τη «βασίλισσα» της μουσικής, την ROCK καθώς και το «rockabilly» που στην ουσία ήταν ο τρόπος έκφρασης των λευκών μέσα από την κουλτούρα των αφροαμερικάνων. Το 1955 επίσημα πια καθιερώθηκε ο όρος ROCK λοιπόν, όταν ο Μπίλ Χάλεϊ και οι Comets, ανέβηκαν στην κορυφή των τότε charts με το soundtrack της ταινίας «Blackboard Jungle», το «Rock Around The Clock» .
Η rock χαρακτηρίζεται από έντονο ρυθμό και από χαρακτηριστική μελωδία των vocals, η οποία έχει ως αποτέλεσμα να φέρει τον ακροατή της σε κατάσταση φρενίτιδας και έκστασης αφού οι ηλεκτρικές κιθάρες, το μπάσο, τα ντραμς και τα πλήκτρα δίνουν τη δική τους δυναμική σε στίχους οι οποίοι έχουν συνήθως την τάση να αναφέρονται στο τρίπτυχο « sex, drugs and rock’n’roll» . Τα ινία λοιπόν από τον Β.Haley ήρθε να πάρει ο Elvis Presley καθώς ο Haley, θα μπορούσε κανείς να πει πως δεν είχε το προφίλ εκείνο του επαναστάτη με τον απροκάλυπτο σεξιστικό χαρακτήρα. Έτσι, ο Presley καθιερώνει το rock ‘n’ roll ερμηνεύοντας διασκευασμένα τραγούδια άλλων καλλιτεχνών και πρωτότυπες συνθέσεις. Από τον Presley και έπειτα έγιναν γνωστοί και άλλοι τότε καλλιτέχνες του είδους που δεν ήταν τότε τόσο γνωστοί στο ευρύ κοινό, όπως ο Little Richard.
Θα μπορούσε κανείς να πει πως η rock επηρεάστηκε και επηρεάζεται ακόμα και σήμερα από άλλα είδη μουσικής που ήταν δημοφιλή ανά περίοδο. Στην δεκαετία του ’60, η folk μουσική (γνωστή και ως παραδοσιακή μουσική των λευκών στις ΗΠΑ) επηρέασε και επηρεάστηκε από την rock και έτσι έχουμε την γέννηση της «Folk Rock» . Παράλληλα, την εμφάνιση του κάνει και το « Blues ROCK» που αποτελεί την έκφανση του ροκ που δίνει βάση σε ηλεκτρική κιθάρα και στις blues ρίζες της μουσικής αυτής. Η υπόσταση της ροκ αρχίζει και παίρνει πια ψυχεδελικό χαρακτήρα καθώς αρχίζει στα μέσα της δεκαετίας του ’60 να εμφανίζει στοιχεία ανατολής. Μεγάλη επιτυχία θεωρήθηκε το τραγούδι “Sunshine Superman” του Philips Donovan. Επιτομή στην ψυχεδέλεια του ροκ ήταν οι Pink Floyd, οι Beatls, Eric Clapton και αρκετοί ακόμα. Το ψυχεδελικό ροκ σαν κίνηµα των νέων έγινε εµφανές σε µεγάλα ροκ φεστιβάλ στα τέλη της δεκαετίας του 1960 µε πιο γνωστό το φεστιβάλ του Woodstock το 1969 που ξεκίνησε ως µουσικό και καλλιτεχνικό τριήµερο .
Τη δεκαετία του ’80, τέλος, γεννιούνται δύο ανατρεπτικά και πρωτότυπα για τα τότε δεδομένα «παιδιά» της ροκ, το hard rock και το alternative rock.
Ροκ λοιπόν. Ίσως το μεγαλύτερο κεφάλαιο στην ιστορία της μουσικής. Θα μπορούσε κανείς να μιλάει ώρες εκείνη, για την φιλοσοφία της, για το από πού είναι επηρεασμένη, για το τι έγραψε και θα συνεχίσει να γράφει για εκείνη η ιστορία . Θα μπορούσε κανείς να χαθεί στα μονοπάτια της και να μαγευτεί τόσο πολύ από εκείνη που ο δρόμος της επιστροφής και της «ηρεμίας» να μοιάζει πλέον μακρινός.
Όλα αυτά όμως στο εξωτερικό. Στην Ελλάδα την ίδια περίοδο τι επικρατούσε? Η ροκ άρχισε να εμφανίζεται στα τέλη του ’50-’60 κυρίως σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Τα πρώτα μουσικά συγκροτήματα που έκαναν την εμφάνιση τους στη ροκ ελληνική σκηνή ήταν οι Formix, οι Olympians, οι Idols, οι Charms κ.ά. Συγκροτήματα που έπαιζαν το «μοντέρνο ελληνικό τραγούδι» όπως ονομάστηκε η μουσική τους με ελληνικό ή ξένο στίχο, περιορισμένο όμως στην αγγλική και την ιταλική γλώσσα επηρεασμένα από ροκ συγκροτήματα του εξωτερικού όπως ήταν οι Beatles και οι Rolling Stones.
Στα πλαίσια του ψυχεδελικού ροκ του εξωτερικού, με πεποιθήσεις σκληρές και στα πρότυπα του Τζίμι Χέντριξ, υπήρξε το συγκρότημα MGC, οι οποίοι είχαν στην σύνθεση τους τον Δημήτρη Πουλικάκο. Στοιχεία του ψυχεδελικού ροκ θα βρει κανείς και στις συνθέσεις του Γιώργου Ρωμανού. Στη δεκαετία του ’60, οι Aphrodite’s (Ντεμυς Ρούσσος, Βαγγέλης Παπαθανασίου και Λουκάς Σιδεράς) ήταν αναμφισβήτητα το πιο δημοφιλές ελληνικό ροκ συγκρότημα με διεθνή καριέρα στο εξωτερικό μέχρι τις αρχές του ’70. Την περίοδο αυτή, ο Τύπος αρχίζει και ασχολείται περισσότερο με την ροκ σκηνή με πρώτο έντυπο το περιοδικό «Μοντέρνοι Ρυθμοί» . Στην δεκαετία του ’70, το ροκ αρχίζει να ακμάζει όλο και περισσότερο παρά τους κανονισμούς και την αυστηρότητα που επέβαλε η Χούντα. Την εμφάνιση τους τότε έκαναν οι Poll με τον Κώστα Τουρνά και τον Σταύρο Λογαρίδη, οι Πελόμα Μποκιού με τον Βλάση Μπονάτσο καθώς και οι Socrates Drunk the Conium με τον κορυφαίο κιθαρίστα Νίκο Σπαθά όπως και πολλοί ακόμα. Ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της εποχής ήταν ο Παύλος Σιδηρόπουλος, ο οποίος κατόρθωσε να συγχωνεύσει τη ροκ µε το ελληνικό στοιχείο, και έτσι δηµιούργησε το γκρουπ Σπυριδούλα και ηχογραφεί τον σημαντικότερο ίσως δίσκο της ελληνικής ροκ με τίτλο ''ΦΛΟΥ''.
Στις αρχές του ’80, την εμφάνιση του κάνει ο Τζίμη Πανούσης με το συγκρότημα «Μουσικές Ταξιαρχίες» και οι Last Drive με απήχηση στο εξωτερικό.
Στις αρχές του 1981 σχηματίζεται µία νέα µπάντα οι΄΄Φατµε΄΄ µε τον Νίκο Πορτοκάλογλου ο οποίος εξακολουθεί να είναι ένας επιτυχημένος τραγουδοποιός. Την εποχή εκείνη εμφανίζεται και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου ο οποίος ξεκινώντας από το πολιτικό τραγούδι έγινε ίσως ο κυριότερος καλλιτέχνης της ροκ µμπαλάντας στην Ελλάδα .Το 1985 ήταν η μεγάλη γέννηση του σύγχρονου ελληνικού ροκ όπως είναι γνωστό και σήμερα και αυτό χάρη στο συγκροτήματα από την Θεσσαλονίκη, τις ''Τρύπες'', που εμφανίστηκαν το 1983 µε τραγούδια φορτισμένα και επηρεασμένα από την µετά-punk ατμόσφαιρα της εποχής και την έντονη τότε ζωή της Ελλάδας. Σιγά-σιγά τα τραγούδια τους άρχισαν να αποκτούν ιδιαίτερο ύφος και το 1987 ηχογραφούν τον πρώτο τους δίσκο ''Πάρτυ στον 13ο''. Το 1987 δημιουργείται ένα νέο συγκρότημα «Μωρά στη φωτιά» µε ένα συνδυασμό new wave και punk ακουσμάτων.
Μπαίνοντας λοιπόν στη δεκαετία του ’00 την οποία και διανύουμε, τα πράγματα αρχίζουν και καταλαγιάζουν. Ο μοναδικός που προκαλεί αίσθηση με το ταλέντο του πια είναι ο πρώην frontman από τις Τρύπες, Γιάννης Αγγελάκας, ο οποίος κυκλοφόρησε αρκετά άλµπουµ µε το συγκρότηµα του «Επισκέπτες» που συνδύαζαν το ελληνικό ροκ µε παραδοσιακά στοιχεία, jazz και reggae.
Κάπως έτσι λοιπόν το μουσικό μας ταξίδι φτάνει στο τέλος του.
Όσοι έμαθαν για εκείνη μαγεύτηκαν, υιοθέτησαν την φιλοσοφία της, τα θέλω της και τα πιστεύω της. Μια φιλοσοφία, τις περισσότερες φορές, παρεξηγημένη. Ταυτισμένη με τον σατανισμό, με τις «ανώτερες δυνάμεις» . Μια φιλοσοφία γεμάτη αναρχία. Τι σημαίνει λοιπόν το να είσαι «ροκ» ? Τι είναι το «ροκ» ? Μήπως δεν είναι απλά όλα τα προαναφερόμενα και είναι ευρύτερα μια στάση ζωής? Ο καθένας λοιπόν ας αναρωτηθεί μέσα του…Και ας προβληματιστεί.. Άλλοι σίγουρα θα ταυτιστούν, άλλοι απλά θα αποστασιοποιηθούν και άλλοι…..ίσως να ανακαλύψουν πως ανήκουν εκεί. Προσωπικά?! Την γνώρισα καλύτερα μέσα από αυτό το μουσικό ταξίδι.. Ίσως να την αγάπησα και λίγο. Λίγο «πνεύμα αντιλογίας», λίγο «αναρχία».. Κάτι ελεύθερο.. Ίσως και εκείνος που μου την έμαθε να συνέβαλε σε αυτό… Who knows λοιπόν…. Αγαπήστε την φιλοσοφία της, την κουλτούρα της και…….γιατί όχι?! Και την μελαγχολία που κρύβει.
See you soon...
Feel the music, make a wish, keep your dreams!
!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου