Συνήθως πρώτα μου έρχεται η "επικεφαλίδα" των σκέψεων μου και μετά τις αφήνω να περάσουν στα δάχτυλα μου, από εκεί στο πληκτρολόγια και κατά συνέπεια στο ηλεκτρονικό μου χαρτί.
Σήμερα απλά ξέρω τι θέλω να γράψω αλλά...δεν μπορώ να το ορίσω. Οι σκέψεις μου δεν έχουν συνοχή ποτέ. Σκόρπιες. Δεξιά και αριστερά. Μόνο στο προηγούμενο μου post είχαν μια ροή. Σήμερα το μόνο που ξέρω είναι πως θέλω να μιλήσω για προορισμούς. Προς κάθε κατεύθυνση προορισμούς. Κάθε προορισμός και ένα ταξίδι. Πριν αρχίσω όμως να βάλουμε μουσικούλα. Είχα καιρό να το ακούσω. Δεν ξέρω αν θα ταυτιστεί με τις σκέψεις μου αλλά εμένα μου αρέσει.
Προορισμοί λοιπόν, συνεπώς ταξίδια, συνεπώς βαλίτσες, συνεπώς αναμνήσεις .. και αν το συνεχίσουμε δεν θα σταματήσουμε ποτέ να βρίσκουμε μια συνέχεια. Αχ, ταξίδια. Αν με γνωρίσεις καλά, θα σε αφήσω να καταλάβεις τους τρεις μεγαλύτερους έρωτες τις ζωής μου (εκτός φυσικά της μουσικής, που δεν είναι έρωτας αλλά τρόπος ζωής). Ταξίδια λοιπόν, τριαντάφυλλα και ... αγκαλιές. Αλλά σήμερα θα περιοριστούμε στα ταξίδια.
Ξέρεις, είμαι δύσκολος άνθρωπος. Στο άκουσμα της λέξης "ταξίδι" όμως με έχεις κερδίσει. Πολλοί φίλοι και γνωστοί αποκαλούν την αγάπη μου αυτή και ως "τάσεις φυγής". Αν μου έδινες την επιλογή να είμαι με μια βαλίτσα στο χέρι, δεν θα σου έλεγα όχι. Αν και δύσκολη στις αποφάσεις μου, ο προορισμός δεν με απασχολεί ποτέ. Ας είναι ταξίδι και ας είναι όπου θέλει.
Ένα ταξίδι είναι μια ολόκληρη φιλοσοφία. Ζεις τη μαγεία του από τη στιγμή που θα αποφασίσεις να googleάρεις για να βρεις εισιτήρια, ξενοδοχεία, αξιοθέατα και λοιπά. Το δεύτερο στάδιο, όταν τελειώσεις με όλα τα προηγούμενα είναι το ότι θα κλείσεις τα μάτια και θα φανταστείς το πως θα είναι το κάθε σοκάκι που θα περπατήσεις, τι κουλτούρα θα έχει ο πωλητής στο μαγαζί που θα πας να ψωνίσεις, πως θα πίνει ο ντόπιος τον καφέ του και πολλά άλλα. Και όταν τα νιώσεις όλα αυτά θα έρθει η στιγμή που θα πρέπει να φτιάξεις τη βαλίτσα. Δύσκολη κοριτσίστικη στιγμή θα έλεγα για τους γνωστούς σε όλους μας λόγους,αλλά ας μην επεκταθούμε. Αλλά έχει και αυτό τη χάρη του. Ξέρεις, η βαλίτσα παίζει σημαντικό ρόλο σε ένα ταξίδι. Μια βαλίτσα έχει "πατήσει" σε αεροδρόμια, σε σταθμούς τρένων, έχει στοιβαχτεί μέσα σε κτελ. Αν είχε φωνή, θα μπορούσε να μας διηγηθεί απίστευτες ιστορίες. Και μετά από αυτό έρχεται η στιγμή που θα πάρεις το εισιτήριο στα χέρια σου, θα φτάσεις στο αεροδρόμιο ή οπουδήποτε αλλού για να φύγεις και από κει και πέρα δεν υπάρχει παρελθόν. Δεν υπάρχει στο μυαλό ούτε καν το προηγούμενο λεπτό που ήσουν στο ταξί και δεν είχες ξεκινήσει ακόμα για το "άγνωστο".
Ώσπου έρχεται η ώρα που φτάνεις στον προορισμό σου. Και εκεί αρχίζεις και ανακαλύπτεις σιγά σιγά νέες διόδους, νέα πρόσωπα, νέες κουλτούρες. Προσωπικά, θεωρώ, πως ίσως και να μπορείς να ταυτιστείς με το "ξένο". "Ξένο" της καθημερινότητας σου. Δεν είναι απαραίτητο να βρίσκεσαι στο εξωτερικό, αρκεί που είσαι μακριά από τη δική σου καθημερινότητα. Βόλτες, όμορφες στιγμές, φωτογραφίες πολλές... Αυτά και μόνο αυτά. Θα αναρωτιέσαι... η "παρέα" γιατί δεν αναφέρεται πουθενά?! Δεν έχεις άδικο. Απλά προσωπικά θεωρώ πως οι αποδράσεις με παρέα ονομάζονται εκδρομές και όχι ταξίδια. Θα με περάσεις για τρελή! Ναι, είμαι!!! Δεν το αρνήθηκα ποτέ! Πολλές φορές το να είσαι κάπου μακριά και μόνος σου σε κάνει να καταλάβεις τον εαυτό σου, να μάθεις τα όρια σου. Δεν το ονομάζω "μοναξιά". Είναι απλά επιλογή. Μια επιλογή που σε φέρνει στη θέση του να καταλάβεις το τι σου γίνεται και αν αυτό σε γεμίζει. Βλέπεις, θα μπορούσαμε να πούμε, πως όταν είσαι μόνος σε κάτι τέτοιο μπορείς να κάνει πράγματα για σένα...με εσένα...!
Και μετά από όλα αυτά έρχεται η ώρα της επιστροφής. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΤΟΥΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ από τον τόπο που πήγα, από τους ανθρώπους που γνώρισα. Μπορώ άνετα να φεύγω από τη δική μου βάση αλλά όχι από των άλλων. Αναγκαστικά όμως κλείνεις την βαλίτσα και παίρνεις τον δρόμο της επιστροφής. Με μια μικρή και πολύ πολύ σημαντική διαφορά. Ότι μέσα σε εκείνη κλείνεις και χιλιάδες αναμνήσεις. Μέσα στον σκληρό δίσκο της βαλίτσας "προστίθεται" ακόμα ένας προορισμός. Ένας προορισμός που την επόμενη φορά που θα κατεβάσεις τη βαλίτσα από το πατάρι για να κάνεις την επόμενη σου απόδραση θα σου θυμίσει το πως είχες περάσει την τελευταία φορά που έδωσες την ευκαιρία στον εαυτό σου να αποδράσει για λίγο.
Είναι μια ολόκληρη ιεροτελεστία σου λέω κάθε ταξίδι.
Έχω ταξιδέψει αρκετά μπορώ να πω.... Καναδάς, Cape Town, Ιταλία, Κωνσταντινούπολη, Πράγα. Και από Ελλάδα?!...Από Ελλάδα, σχεδόν παντού.
Χιλιάδες αναμνήσεις. Εκατομμύρια συναισθήματα.
Καθένας από μας έχει όμως τον δικό του αγαπημένο προορισμό. Έναν προορισμό με τον οποίο θα ταυτιστεί. Θα τον νιώθει σαν το σπίτι του. Θα αισθάνεται πως είναι σπίτι του αλλά δεν θα ζει τίποτε το συνηθισμένο και το καθημερινό.
Έχω και γω ένα τέτοιο αγαπημένο μέρος. Ένα μέρος ταυτισμένο με μένα. Θα ακουστεί τρελό, αλλά ναι... την Αθήνα μου την αγαπώ. Ξέρεις, την ονομάζω το μικρό μου χάος. Έχει την φρενίτιδα της μεγαλούπολης αλλά αν ξέρεις να την ψάχνεις γωνιά - γωνιά θα βρεις και την ήρεμη πλευρά της ανά πάσα ώρα και στιγμή της ημέρας. Είναι σαν και μένα ένα πράγμα. Η κυκλοθυμία στο έπακρο αλλά ταυτόχρονα με όσους την αγαπάνε και την δέχονται έτσι ανάποδη που είναι, θα σου δείξει την πιο τρυφερή της πλευρά. Μου έλειψε το "χάος" μου....
Μετά από αυτό το post θα πιστεύεις ότι είμαι τρελή. Δεν με νοιάζει τι πιστεύεις. Σου ακούγομαι απότομη και ξινή (που και από αυτό είμαι) αλλά πραγματικά δεν με αφορά η άποψη σου. Ούτε εσένα θα σε αφορούσε η δική μου άποψη πάνω σε τέτοια θέματα.
Αν εσένα που σου αρέσει ο μικρόκοσμος μου βρήκες ένα κομμάτι για να ταυτιστείς τότε μπορώ να πάω για ύπνο ήρεμη. Αλλά για σένα που πιστεύεις ότι πιστεύεις και δεν σε άγγιξε τίποτα από αυτά δεν μπορώ να κάνω κάτι. Στο κάτω κάτω, ο καθένας περνάει καλά με τον δικό του τρόπο.
Φτάσαμε και σήμερα στο τέλος μας.
Ο μικρόκοσμος μου αρχίζει από χθες και ξεδιπλώνεται μαζί σας μέσα από εδώ.
Τα ταξίδια μου λοιπόν, ένας έρωτας μεγάλος.
Σε λιγότερο από μήνα έρχεται το επόμενο και δεν φαντάζεσαι πόσο το περιμένω.
Σε φιλώ γλυκά εσένα που μου έκανες παρέα και απόψε.
Θα σε δω σύντομα πάλι.
Α! και τίτλο βρήκα.
"Η σημασία ενός ταξιδιού.."
Feel the music, make a wish, keep your dreams!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου