Buona Serata !
Σήμερα δεν θα σου μιλήσω ούτε για αγάπες, ούτε για ανασφάλειες, ούτε για φόβους, ούτε για τίποτα που να σε στεναχωρεί. Σήμερα θα σε πάω ένα ταξίδι! Σε έναν αγαπημένο μου προορισμό.
(Δεν μπορούσα να διαλέξω από το υπέροχο αυτό album και αποφάσισα
να στο δώσω να το ακούσεις όλο).
Και που είχα μείνει...
Α,ναι! Εκεί που θα σε πήγαινα ταξίδι. Που θα σε αφήσω να τρυπώσεις μέσα στις σκέψεις μου και να δεις πως το ονειρεύομαι.
Πάντα μου άρεσε να φεύγω. Να δραπετεύω. Να πηγαίνω σε άλλα μέρη, να τα εξερευνώ, να τα ζω, να τα νιώθω και να τα μοιράζομαι μετά. Και όταν γυρίζω πίσω απλά να κλείνω τα μάτια και να ξαναβρίσκομαι εκεί σαν να μην έχει περάσει ούτε λεπτό από την ώρα που θα έχω φύγει. Να είναι οι μικρές "αποδράσεις" τις καθημερινότητας μου. Ξέρεις, όταν πιέζομαι απλά θέλω να πάρω αεροπλάνο και να φύγω. Ναι! Ως γνωστός ανισόρροπος Δίδυμος, τα έχω και αυτά.
Μια πόλη που ίσως θα μπορούσε να ταυτιστεί κατά κάποιο τρόπο και με ανθρώπινη ύπαρξη. Σε λίγα χρόνια δεν ξέρουμε αν θα υπάρχει. Αν το καλοσκεφτείς, και μεις, δεν θα υπάρχουμε για πάντα. Κρύβει μέσα της τόση ομορφιά.
Πλακόστρωτα δρομάκια, μαγαζάκια με μάσκες, όμορφους ανθρώπους να σου φωνάζουν "Buongiorno Signorina" και πολλούς γονδολιέριδες να είναι έτοιμοι να σε πάρουν μαζί τους για να σε ξεναγήσουν στο κάθε κανάλι της όμορφης αυτής πόλης τραγουδώντας σου όμορφες Ιταλικές μελωδίες με την συνοδεία μιας κιθάρας.
Κεφάτοι άνθρωποι στους δρόμους, με ένα χαμόγελο πάντα χαραγμένο στο πρόσωπο τους, σαν να μην τους συμβαίνει κανένα πρόβλημα ποτέ. Με μια κουλτούρα γεμάτη ευγένεια, καλοσύνη και φινέτσα που όσες φορές και αν έχω ταξιδέψει δεν την έχω συναντήσει. Γι'αυτό τους αγαπώ τους Ιταλούς. Είναι λες και ζουν μέσα σε έναν δικό τους κόσμο που δεν αφήνουν κανέναν να τους επηρεάσει ή να τους γεμίσει με προβλήματα. Ίσως και να μπορούσα να μείνω για πάντα εκεί.
Βενετία λοιπόν. Μια πόλη τόσο όμορφη μα μυστήρια ταυτόχρονα.
Μια πόλη που στο κέντρο της δεσπόζει η επιβλητική εκκλησία του Αγ.Μάρκου και ακριβώς μπροστά της απλώνεται απέραντη μια τεράστια πλατεία γεμάτη με μικρούς πλανόδιους πωλητές, με καλλιτέχνες του δρόμου που σε αφήνουν να εισβάλλεις στον μικρόκοσμο τους. Άλλοι στον μικρόκοσμο της φαντασίας τους γιατί είναι ζωγράφοι, άλλοι στον μικρόκοσμο της μουσικής τους παιδείας και κουλτούρας και άλλοι πάλι...όσο περίεργο και να σου ακούγεται, θα σε κάνουν να νιώσεις μια signora με τα όλα της καθώς θα σε προσεγγίσουν για να σου προσφέρουν ένα λουλούδι.
Μια πόλη η οποία μεταμορφώνει την ψυχή σου. Θα σε κάνει να ξεχάσεις, να αγαπήσεις, θα νοσταλγήσεις...
Μια πόλη γεμάτη με όμορφες μουσικές, χρώματα στα σοκάκια της, λουλούδια στα μπαλκόνια του κάθε σπιτιού, χαμόγελα παντού.
Μια πόλη συνδεδεμένη με κάτι που εμένα δεν με άγγιξε ποτέ μα εκεί όλα είναι αλλιώς.
Καρναβάλια. Δεν μου έκαναν αίσθηση ποτέ. Μα ξέρεις....
Ξέρεις εκεί όλα μοιάζουν με παραμύθι. Με παραμύθι μιας άλλης εποχής με άλλους κανόνες, με άλλα "πρέπει" και "θέλω" . Μια εποχή που αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο, εκεί θα τοποθετούσα τον εαυτό μου.
Φορέματα με τούλι, όμορφα καπέλα με φιόγκους και κορδέλες, μα το πιο όμορφο από όλα.....οι μάσκες. Μόνο με αυτές τις μάσκες μπορείς να "αποκαλύψεις" την ψυχή σου. Γιατί ξέρεις είναι τόσο όμορφες όσο και η ψυχή του καθενός. Αποτυπώνουν ένα μυστήριο και μια γοητεία ταυτόχρονα που είναι δύσκολο να αντισταθείς.
Μάσκες με μυστήριο, με ομορφιά, με μια αγάπη και ταυτόχρονα μια μελαγχολία αποτυπωμένη στα χρώματα τους και στις εκφράσεις τους.
Από τώρα τα ονειρεύομαι όλα αυτά. Πάντα μου άρεσε να ονειρεύομαι και πάντα ήθελα να φεύγω όταν ένιωθα πως "ζορίζομαι" . Και να που ήρθε το κατάλληλο ταξίδι, στο κατάλληλο μέρος, την κατάλληλη στιγμή.
Ταξίδια. Μία από τις μεγαλύτερες μου αγάπες.
Θα μου πεις, δεν έχει σημασία ο προορισμός και θα συμφωνήσω απόλυτα.
Τα ταξίδια είναι μια ολόκληρη φιλοσοφία. Και αν ο προορισμός σου είναι ήδη γνώριμος, να ξέρεις πως θα είναι πολύ πιο εύκολο για σένα να το ζήσεις όπως ήθελες και δεν τα είχες καταφέρει την προηγούμενη φορά.
Η φιλοσοφία του ταξιδιού ξεκινάει από την ώρα που σου ανακοινώνουν πως θα φύγεις. Και μετά έρχονται τα εισιτήρια, μετά οι σκέψεις για το τι θα πάρεις μαζί και ξαφνικά όταν τελειώσεις με όλα αυτά...έρχονται τα όνειρα. Που θα κλείνεις τα μάτια και θα ονειρεύεσαι το τι θέλεις να κάνεις, που θες να πας και πως θα είναι όλα όταν θα είσαι εκεί.
Θα ξεκινήσεις να το ζεις πριν ακόμα το ζήσεις !
Και όταν θα γυρίσεις θα είναι σαν να είσαι ακόμα εκεί. Η βαλίτσα σου θα "κουβαλάει" επάνω της ακόμα έναν προορισμό και το μυαλουδάκι σου θα είναι γεμάτο με εικόνες, στιγμές και μουσικές που θα σε συνοδεύουν μια ζωή.
Τα ταξίδια μου.
Η φιλοσοφία μου.
Η ηρεμία μου.
Οι σκέψεις μου.
Τα όνειρα μου.
Άλλοι το ονόμαζαν τάσεις φυγής από παλιά.
Όσοι με ξέρουν, καταλαβαίνουν πως είναι ο τρόπος μου να βρίσκω τον εαυτό μου.
Να μαθαίνω, να ονειρεύομαι, να με μαθαίνω.
Εγώ πάλι το ονομάζω φιλοσοφία.
Και αν με ρωτούσες κάθε φορά που γυρίζω από κάπου αν ήθελα να γυρίσω.. ξέρεις τι θα σου απαντούσα?
Θα σου απαντούσα "ΟΧΙ!" ... και θα το εννοούσα ξέρεις.
Αν μπορούσα, θα ταξίδευα συνέχεια.
Να μάθεις να φεύγεις. Όσο πιο μακριά μπορείς.
Να ταξιδεύεις, να ανοίγει ορίζοντες το μυαλό σου, να μάθεις να βρίσκεις τον εαυτό σου.
Και να σου πω και ένα μυστικό? Με τις αποσκευές σου γεμάτες αναμνήσεις και νέες κουλτούρες, κανείς ποτέ δεν θα μπορέσει να σταματήσει τα όνειρα σου.
Και ξέρεις γιατί? Γιατί θα έχεις μάθει να του μιλάς για συναίσθημα και όχι για λογική...πράγμα που στις μέρες μας ίσως και να εντυπωσιάζει όταν το βρεις σε κάποιον.
Γι'αυτό σου λέω.... Άνοιξε τα φτερά σου και όταν γυρίσεις φρόντισε να τους καταπλήξεις όλους.
Μέχρι να γυρίσω.. να περνάς όμορφα, να ταξιδεύεις έστω νοερά και να αγαπάς.
Feel the music, make a wish, keep your dreams!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου