Ο εαυτός σου και η μουσική σου!

Μου πήρε μέρες μέχρι να μου έρθει έμπνευση για να γράψω.

Μου είχε λείψει το γράψιμο. Είχαν μαζευτεί πολλά "μέσα" και ήθελαν να βγουν. Πολλά και μπερδεμένα. Μόνα τους μπερδεύτηκαν. Και απλά έμεινα θεατής προσπαθώντας να καταλάβω τι γίνεται. 

Ξέρεις, έτσι μπερδεμένα που είναι όλα μέσα στο κεφάλι μου καμιά φορά, γιατί πέφτουν μαζεμένα..αναρωτιέμαι πως μπορώ να τα "ξεμπερδέψω" . Και τελικά κατέληξα. Δεν δυσκολεύτηκα πολύ. Που κατέληξα?! 

Ο εαυτός σου και η μουσική σου! 

Ναι! Αυτά έχεις μόνο. Εσένα και ..κατά κάποιο τρόπο πάλι εσένα μέσα από τη μουσική σου. Μέσα από εκείνα τα τραγούδια που σε εκφράζουν, μέσα από τις μελωδίες που σε αφήνουν έστω και λίγο να ταξιδέψεις και μέσα από εκείνες τις κλίμακες που όσο και αν σε δυσκόλευαν όταν τις μάθαινες στο ωδείο έμαθες να τις αγαπάς γιατί είναι μέρος του εκάστοτε αγαπημένου σου κομματιού. Κάθε νότα τους και ένα συναίσθημα. Μείζονες, Ελάσσονες, Χρωματικές.. Υφέσεις, Διαίσεις... Αν το καλοσκεφτείς, κάπως έτσι δεν είναι και η ζωή μας?!

Μη σε μπερδεύω όμως με αυτά. Δεν μιλάς την ορολογία ενός μουσικού και δεν θα καταλάβεις. 

Ας ξεκινήσω όμως από τον ίδιο σου τον εαυτό. Από τον ίδιο μας τον εαυτό μάλλον. 

Ναι , έτσι είναι. Μόνο εσένα έχεις. Εσύ, εσένα και τον εαυτό σου. Ανάμεσα σε αυτούς τους τρεις "κυρίους" δεν υπάρχει χάσμα συνεννόησης. Δεν υπάρχει ψέμα. Δεν υπάρχει τίποτα από όλα εκείνα που κοιτάς γύρω σου και ενώ σου αρέσουν τόσο πολύ και θες να πάρεις μια..μικρή γεύση τους αν τα "σκαλίσεις" λίγο θα σε πληγώσουν. Μοιάζουν με τα τριαντάφυλλα όλα αυτά αν το καλοσκεφτείς. Γι'αυτό μου αρέσουν τα τριαντάφυλλα. Τόσο όμορφα που θες τόσο πολύ να τα πιάσεις και να τα μυρίσεις και όταν πας να τα ακουμπήσεις και δεν είσαι υποψιασμένος, τσουπ, να σου το αγκαθάκι που θα σε ματώσει. 

Πολλές φορές αναρωτιέμαι γιατί οι άνθρωποι κλείνονται στον εαυτό τους. Γιατί δεν αφήνουν περιθώρια και χαραμάδες για να τρυπώσεις στη ζωή τους και να τους καταλάβεις. Σαν να κλείνονται από μόνοι τους μέσα σε μια γυάλινη σφαίρα και να μην θέλουν να βγουν. Για εκείνους είναι ο κόσμος τους. Η ηρεμία τους. Για όλους τους άλλους όμως είναι το "σνομπ", το "ξινό" και το "αποστασιοποιημένο". 

Μου πήρε καιρό να το καταλάβω. Δεν ήμουν έτσι ξέρεις. Ούτε εσύ ήσουν. Κανείς μας δεν ήταν έτσι. Απλά φταίνε οι συγκυρίες. Εκείνα τα..."τριαντάφυλλα" που θέλαμε να μυρίσουμε για περισσότερο από όσο μας επιτράπηκε και πήραμε το θάρρος να "εισχωρήσουμε" πιο βαθιά στον κόσμο τους και μας "τρύπησαν" ... Με το δίκιο τους?! Δεν ξέρω. Και πάνω σε αυτό το "δεν ξέρω" έρχεται και χτίζεται μια αυτοκρατορία αμφιβολιών, ψυχολογικών, αυταπάτης και μειονεκτικής θα έλεγα στάσης απέναντι στο πρόβλημα-τριαντάφυλλο. Και εκεί τι κάνεις? ....

Σε άλλες περιπτώσεις θα σου έλεγα ότι απλά χαμογελάς και προχωράς. Δεν είναι όμως πάντα έτσι. Τα ακουστικά σου δεν τα αφήνεις ποτέ μπλεγμένα, έτσι δεν είναι? Επιμένεις ακόμα και αν σου πάρει ώρα μέχρι να τα ξεμπερδέψεις. Γιατί να αποποιηθείς τότε από τα προβλήματα που βασανίζουν το κεφαλάκι σου?! Να μείνεις εκεί. Μόνος σου, με τον εαυτό σου, και να βρεις μια λύση. Άσε όμως λίγο τον χρόνο να περάσει... Άσε το μυαλό σου να καθαρίσει και μετά το ξαναπιάνετε από την αρχή. Και όλα τότε θα είναι πιο εύκολα. 

Ή εκτός....... Άστο! Θα στο αποκαλύψω αργότερα! 

Ας πάμε στη μουσική μας καλύτερα. 

Μείζονες, Ελάσσονες, Χρωματικές.. Υφέσεις, Διαίσεις...

Για σένα, που δεν ξέρεις μουσική, πάρ' το ακουστικά το θέμα. Όποια από τις παραπάνω λέξεις σου μοιάζει "μελαγχολική", καλά κάνει και σου ηχεί έτσι. Όποια πάλι σου δημιουργεί κάτι ευχάριστο, ναι!, αυτό προκαλεί. Για να καταλάβεις... Mozart Vs Bach ... Vivaldi Vs Chopin... Δεν γίνεται! Κάτι από όλα αυτά θα έχεις ακούσει. 

Η μουσική μου! Και η δική σου μουσική! Και του καθένα....

Μελωδίες με τις οποίες έχεις ταυτίσει καταστάσεις. Στίχοι με τους οποίους έχεις ταυτιστεί ή έχεις ταυτίσει με άλλους. Συγχορδίες που σου θυμίζουν το συναίσθημα της στιγμής. Εναρμονίσεις που έρχονται και δένουν αρμονικά με τα "vocals" της ψυχής σου. 

Πάντα είναι εκεί η μουσική! Δεν φεύγει. Και να σου πω και κάτι... Ξέρεις γιατί δεν φεύγει? Γιατί την έχεις μέσα σου. 

Εσύ λοιπόν και η μουσική σου! 

Ο εαυτός σου είναι εκείνος που θα σου δώσει χρόνο να καταλάβεις εσένα και η μουσική είναι εκείνη που θα σε προετοιμάσει για αυτό. 

Και ξέρεις, θα πείτε μόνο αλήθειες! Γιατί στον εαυτό σου δεν μπορείς να πεις ψέματα (υπάρχει και μια συνείδηση στο βάθος) και στη μουσική δεν αρέσουν τα "πασαλείμματα" και η κακοτοπιές.. Πάντα μου το έλεγε αυτό η καθηγήτρια μου. Θέλει μεράκι και τέχνη για να την καταλάβεις και να την αγαπήσεις. Θέλει κόπο..Ίσως και δάκρυα καμιά φορά.. Μα όταν τα καταφέρεις, θα δεις τη γλύκα της. 

Μέσα σε εσάς τους δύο λοιπόν, σε εσένα και...τον εαυτό σου που τον (ξανα)βρίσκεις μέσα από μελωδίες και αρμονίες ίσως να υπάρχει χώρος και για κάποιον τρίτο. 

Ναι! Αυτή τη φορά είναι άνθρωπος. Σημείωσε τον όμως με έναν αστερίσκο. Δεν είναι πάντα απαραίτητος. Αλλά ακόμα πιο σωστά μάλλον...δεν είναι εύκολο να τον βρεις. 

Θα νομίζεις ότι σου μιλάω για έρωτες και αγάπες. Λάθος κάνεις. 

Όταν ο εαυτός σου χρειάζεται ηρεμία, τότε μόνο ο άνθρωπος-ηρεμία μπορεί να βοηθήσει. 

Ίσως να τον έχεις δίπλα σου και να μην το ξέρεις.

Ίσως να μην τον έχεις βρει.

Ίσως να μην τον βρεις και ποτέ...

Τότε? 

Τότε μείνε με τη μουσική σου! Έχει τις ίδιες θεραπευτικές ιδιότητες με τα λόγια ηρεμίας και γαλήνης. Γιατί είναι ήχος. Γιατί σε "τρυπάει" και σου μένει. Τα λόγια φεύγουν... Και από πράξεις? Ελάχιστες πια... 

Γι'αυτό σου λέω. Αν δεν βρεις εκείνον που θα σε ηρεμεί μην το πολυψάξεις. Αν είναι να έρθει, θα έρθει. Αλλιώς πάρε αγκαλιά τη μουσική σου και τα όνειρα σου και όλα θα περάσουν. Ίσως να αργήσουν λίγο, αλλά θα έρθουν. 

Αν όμως εμφανιστεί μπροστά σου ένας άνθρωπος που θα σε γεμίζει ηρεμία, κράτησε τον και άφησε τον να σου μιλάει για να ηρεμούν οι σκέψεις σου!

Μην περιμένεις να κάνει καμία είσοδο θεαματική! Ίσως και να μην φαντάζεσαι καν πως θα είναι εκείνος ή εκείνη που θα σε "καλμάρει" και όλα θα φαίνονται πιο όμορφα. 

Είναι όμορφο σου λέω ! Πολύ. 

Αρκετά σου είπα για σήμερα.. Σε λίγες μέρες πάλι. 

Σε αφήνω να τα σκεφτείς.

Με αφήνω στη μουσική μου και στην εργασιοθεραπεία μου (πάντα βοηθούσε!).

Όχι στενάχωρα, μόνο προβληματισμένα!

Feel the music, make a wish, keep your dreams...